[spoiler]

پلاگین

[/spoiler] بین مهاجرت و ماندن - زیر آسمان سوئد
X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1392 @ 11:44

بین مهاجرت و ماندن


زیر آسمان سوئد:
شاید داستان زیر را در سایتها یا وبلاگها در دنیای مجازی قبلا خوانده باشید.نویسنده این مطلب برای ما هنوز مشخص نیست اما هر کسی بوده است و هست،زبان شیوایی را برای بیان احساسات و حرفهایش از واقعیت های دنیای مهاجرت و تفاوت دیدگاه های افرادی که هنوز از دیار و موطن خودشان کوچ نکرده اند با دیدگاه های افراد مهاجر در سرتاسر دنیا انتخاب کرده است.

آنهایی که (از ایران) رفته اند، ایمیلشان را در حسرت ِ نامه از آنهایی که مانده اند باز می کنند و از اینکه هیچ نامه ای ندارند کلافه می شوند.
آنهایی که (در ایران) مانده اند هر روز ایمیلشان را چک می کنند و از اینکه نامه ای از آنهایی که رفته اند ندارند، کفرشان در میاید .
آنها که رفته اند همانطور که دارند یک غذای فوری درست می کنند تا تنهایی بخورند، در این خیالند که آنهایی که مانده اند الان دارند دور هم دیزی یا قورمه سبزی با برنج زعفرانی می خورند و جمعشان جمع است .
آنها که مانده اند، همانطور که دارند یک غذای سر دستی می پزند، تجسم می کنند آنها که رفته اند الان با دوستان جدیدشان گل می گویند و گل میشنوند و از ان غذاهایی می خورند که توی کتاب های آشپزی عکسش هست.
آنها که رفته اند، فکر می کنند آنهایی که مانده اند دائم با هم به گردش میروند... دربند، لواسان، بام تهران و درکه و… و آنها را که آن گوشه دنیا تک افتاده اند، فراموش کرده اند.
آنها که مانده اند، تصور می کنند آنها که رفته اند، هرشب به بار و دیسکو می روند و خوش می گذرانند و آنهایی را که توی این جهنم گیر افتاده اند فراموش کرده اند.
آنهایی که رفته اند دلشان لک زده بجای آن مشروب ها که چندان باب طبعشان نیست، یک چای دم کرده سماوری حسابی بخورند.
آنهایی که مانده اند آرزو به دل شده اند که برای یکبار هم که شده بروند داخل مغازه ای و بی دغدغه و نگرانی، مشروب سفارش بدهند.
آنها که مانده اند بر این باورند که آنهایی که رفته اند دیگر حق اظهار نظر ندارند و فوری قلم برداشته و اسم شان را خط می زنند.
آنها که رفته اند، با شوق و ذوق بیانیه امضا می کنند و می خواهند خودشان را به جریان سیاسی کشوری که تویش نیستند، ملحق کنند.
آنها که مانده اند در حسرت بی بی سی و صدای آمریکای بدون پارازیت، و اینترنت بدون فیلتر و رسانه های تماماً دولتی کلافه می شوند.
آنها که رفته اند پای اینترنت پر سرعت، دنبال فوتبال شبکه 3 با گزارش عادل یا سریالهای داخلی و با کلام پارسی و فضاهایی ایرانی هستند . 
آنها که مانده اند، در ذهنشان از آن طرف، مدینه فاضله می سازند.آنها که رفته اند،به خاک گرفتن خاطراتشان در سرزمین مادری، حسرت میخورند.
و بالاخره: آنهایی که مانده اند می خواهند بروند... آنهایی که رفته اند می خواهند بر گردند...
اما... هم آنهایی که رفته اند و هم آنهایی که مانده اند در یک چیز مشترکند :احساس تنهایی!

تهیه و تنظیم: علی مهدی پور


*درصورتی که قصد لینک این صفحه را دارید،از نوار تولبار بالای صفحه به کل مطلب لینک کنید.لطفا مطالب را بدون ذکر منبع در جایی کپی نکنید.هرکدام از ما با رعایت حقوق نویسنده می توانیم به غنای فرهنگ کپی رایت در ایران کمک کنیم.

نظرات (5)
bardia ||
دوشنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1392 ساعت 16:34
daghighan in do daste afraad hadafe moshakhasi nadarand va be chiz hayee ke bayad fekr konand nemikonand, mashrobo khosh gozari vase 1 mahe avaleshe, badesh chi? bayad hadafi bozorg poshte mohajerat bashe, masalan inke roozi farzande ba estedadeton ro to khiabon be jorme lebase fashion nagiran!!! masalana inke nashod mesal :o mmm?i
امتیاز: 0 1
نیما ||
چهارشنبه 1 خرداد‌ماه سال 1392 ساعت 17:03
این مطلب یه دل نوشته بود و جالب بود.
ایران کشوری بزرگ و پرجمعیت هست. همین الآنشم بسیاری از ملت دربند و درکه بسیار میرن. بسیاری از مردم در حال شادی هستن که حقشونه. با اینکه قیمت ماشین خیلی بالا رفته ولی تعداد ماشین های مدل بالاتری در خیابون میبینیم ولی از طرف دیگه درصد مردم فقیر در جامعه بیشتر شده و حس افسردگی در جامعه هم بیشتر.

به نظرم پیدا کردن کار با حقوق مناسب برای کسی که مهاجرت میکنه مهمترین بخش مهاجرته چون بازار کار کشورهای توسعه یافته بسیار رقابتی هست و پیدا کردن کار برای فرد مهاجر که حتی به زبان اون کشور تسلط نسبی نداره بسیار مشکل. اما از طرف دیگه از این جمعیت چند میلیونی ایرانی که مهاجرت کردن درصد بالایی پیشرفت کردن و با جامعه ی جدید سازگار شدن.
امتیاز: 11 0
مینا ||
دوشنبه 6 خرداد‌ماه سال 1392 ساعت 05:41
عین حقیقته..
این رو می دونم که کسانیکه رفته اند، شدیدا بدنبال ادامه رابطه با آنهایی هستند که مانده اند..و تنهایی در غربت خیلیی اذیتشان می کند..
پیروز باشید
امتیاز: 4 0
امین ||
یکشنبه 9 تیر‌ماه سال 1392 ساعت 22:20
با سلام خدمت وبلاگ نویس محترم
امیدوارم حالتون خوب باشه
وبلاگ جامع و اطلاع رسانی دارین
موفق و موید باشین در تمامی مراحل زندگی
امتیاز: 3 0
پاسخ:
درود و سپاس از شما امین جان.شاد و پیروز باشی
ارزو ||
پنج‌شنبه 10 مرداد‌ماه سال 1392 ساعت 12:08
همیشه همین بوده انسان به داشته هاش راضی نیست اگه ما هم میتونستیم با اعتبار کشورمون بدون ویزا با کمترین هزینه با یک بیلیط پرواز 2 تا کشور میدیدیم الان واسمون تکراری بود اونوقت حسرت یک کنار دریا رفتن توی دریا شنا کردن وقتی نذارن هیچ جای دنیا مسابق شنا بدی یا یک خوانندهرو از نزدیک دیدن دلیل نمشد تا آمریکا بریم رفتیم ولی دیگه برگشتنی نداریم عاشق همون ایرانیم ولی ما نفس میخواستیم به خدا تلاش کردیم ولی نشد آره ما غذای فوری میخوریم ولی شرایط همین ما میسازیم
امتیاز: 4 1
پاسخ:
درود آرزو جان
کاملا حق با شماست.مشکل این است که شرایط برای مسافرت بی دردسر و راحت و ارزان برای همگان فراهم نیست و مردم بخاطر نداشتن امکانات مناسب،در آرزوی چیزی سالها می مانند که شاید خیلی هم آرزوی بزرگی نباشد اما بخاطر ضعف امکانات و نبود تسهیلات و یا شرایط مناسب در داخل کشور تبدیل به آرزو می شود.پیروز باشید
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به زیر آسمان سوئد می باشد